ه گزارش خبرنگار اجتماعی فارس، سرهنگ عباسعلی محمدیان، رئیس پلیس آگاهی تهران بزرگ گفت: متأسفانه وضعیت و سطح روابط پسر و دختر در جامعه به گونهای شده است که گروهی از خانوادهها و والدین نظارت و حساسیت لازم را در خصوص نوع ارتباط فرزندانشان با جنس مخالف ندارند و تصور میکنند که فرزندان آنها خود به تنهایی قادر به عبور از دوران آسیب پذیر جوانی هستند.
وی ادامه داد: این در حالی است که نظارت مستمر و همراه با مدیریت والدین در خصوص رفتارهای فرزندانشان به ویژه در زمینه ارتباطات اجتماعی و به طور ویژه ایجاد ارتباط با افرادی از جنس مخالف میتواند به عنوان راهنما مانع از ایجاد مشکلات در آینده زندگی شخصی و اجتماعی فرزندانشان شود.
وی افزود: آن دسته از خانوادههایی که نظارت کافی و مناسب در نوع ارتباطات اجتماعی فرزندانشان به ویژه در خصوص فرزندان دخترشان از خود نشان نمیدهند تصور میکنند که فرزندان آنها جدای دیگر از فرزندان دیگر افراد و دختران آنها نیز جدای از دختران دیگر پدر و مادرها هستند و آنها به گونهای تربیت شدهاند که نیازی به همراهی آنها ندارند در حالی که اینگونه تصور در خصوص فرزندان نخستین زمینه دچار شدن فرزندان این گروه از والدین در بسترهای خطرسازی است که میتواند نتیجه یک عمر تلاش آنها در خصوص پروش فرزندانشان را به خطر اندازد.
سرهنگ محمدیان گفت: بدون شک همواره در داخل جامعه گروهی از افراد هنجارشکن اجتماعی وجود دارند که همیشه به دنبال سوءاستفاده از دیگر افراد جامعه هستند و به همین دلیل لازم است تا خانوادهها با ایجاد رابطهای دوستانه با فرزندان خود، تا حد نیاز از ارتباطات آنها در سطح جامعه اطلاع پیدا کرده تا بتوانند نقش پشتیبان و مشاوری مناسب را برای فرزندان خود ایفا کنند.
رئیس پلیس آگاهی تهران بزرگ در خصوص ارتباط میان دختر و پسر گفت: ارتباط اجتماعی سازنده میان افراد جامعه به هیچ عنوان نفی نمیشود و حتی دین و شرع ما نیز این نوع ارتباط را تبلیغ میکند اما نکتهای که بر آن تأکید میشود آن است که ارتباط میان دختر و پسر، با توجه به شرایط سنی و آسیبهای فردی و اجتماعی مرتبط با این دوران سنی، باید به گونهای در جامعه تعریف شود که مانع از هرگونه آسیبی به اعتقادات و ارزشهای اجتماعی و دینی و در ادامه خود افراد شود و بهترین راه برای گذار سالم همراه با بالندگی جوانان از مقطع حساس سنی توجه لازم و مناسب اعضای خانواده به آنها و پایبندی خود آنها به ارزشهای دینی و اعتقادی است که یقینا میتواند به عنوان یکی از عوامل بازدارنده اصلی در آسیبپذیری در برابر ناهنجاریها و آسیبهای اجتماعی باشد.